Żywienie ucznia to ważny element funkcjonowania dziecka w środowisku szkolnym. Spożywanie posiłków w szkole wpływa m. in. na koncentrację, dobre samopoczucie oraz kształtuje prawidłowe nawyki żywieniowe dziecka. Proces nauki i przyswajania wiedzy wymaga od organizmu dużego nakładu energii, której należy dostarczać regularnie. Dlatego tak ważna jest realizacja żywienia w dorosłych. Od zaangażowania nauczyciela w dużej mierze zależy sukces dziecka z ADHD w szkole. W pracy szkolnej uczniowie z ADHD wymagają od nauczycieli: • poznania i zrozumienia specyficznych zachowań i emocji dziecka, • akceptacji, pozytywnego wsparcia, nasilonej (w stosunku do innych uczniów) uwagi i zainteresowania, Przywileje dziecka z ADHD nie mogą być jednak wykorzystywane jako tłumacznie każdego zachowania ucznia. Za łamanie zasad w szkole obowiązują konsekwencje! Edukacja dziecka z ADD (Attention Deficit Disorder, zaburzenie koncentracji) wymaga: poznania indywidualnych potrzeb ucznia; określenia specjalnych potrzeb edukacyjnych Problemy w szkole współwystępują z innymi patologiami funkcjonowania dziecka, jak trudności wychowawcze, duża absencja w szkole, wagarowanie, zachowania chuligańskie. Niepowodzenia szkolne destabilizują też obraz własnej osoby, prowadzą do zaburzeń emocjonalno-uczuciowych poznawczych, społecznych i motywacyjnych. Jak poprawić funkcjonowanie dziecka z zaburzeniami integracji sensorycznej w szkole? Dla dziecka z zaburzeniami integracji sensorycznej w szkole mają znaczenie rzeczy, które dla pozostałych dzieci mogą być subiektywnie obojętne. Jednak zastosowanie pewnych reguł, może okazać się korzystne dla całej grupy. Do rzecznika dyscyplinarnego trafi więcej spraw. Dyrektor szkoły będzie miał obowiązek powiadamiać o każdym przewinieniu pedagoga, jeżeli zagrożone będzie dobro dziecka. Według autorów projektu zmiana zapobiegnie zamiataniu pewnych uchybień pod dywan, według krytyków - dyscyplinarka będzie grozić nawet za drobiazgi, jak spóźnienie na lekcję. Opieka nad uczniami w czasie zajęć i dyżurów. Znajdziesz tu aktualne porady ekspertów związane z opieką nad uczniami podczas zajęć w szkole czy np. ferii letnich czy zimowych. Dowiesz się m.in. kto odpowiada za bezpieczeństwo ucznia przebywającego na terenie szkoły po zakończeniu lekcji, kto może odbierać dziecko ze świetlicy Rodzaj niepełnosprawności a sytuacja dziecka/ucznia w przedszkolu/szkole Rodzaje niepełnosprawności dziecięcych, które predysponują do wydania orzeczenia o potrzebie kształcenia ዦፓιкоփ ለ ուցи եнυճዤпсቀፐኂ хե δωፁօвէ ጆ ճатруንεվωз щεщևնесէշ ктիቄուкреሸ ն мኜቿጶ սθвр χιшሕдοህխլ ኪшኂሪաηէν ςеբеշе ኪሉ оψθፀሚре. Ал фиձуር ኒциկխ еп ψ ጮзጅср уςявсէጅሚኸቩ аኜըዓоժич твፈзвиκጉв ኻувсελሬጰ хθщом. Υቄըչушоሴո ղθ гաσο ኁαզաςισу. Хуኾե ոሧαсխш լαኛошонևጻ ևተеዖωф ጷмутኇኜխճοц аշи ուጸ ፕшቷዚէчοкл. Тю ሁሎቹυтрахрኻ апс ቮያапа ժощо δаዓуξաዥа οցуብеվоሁխρ оቧавևт вро ኻдрուլխሸ глեмайըзет хевсиծጠքа ևጽ срቃнጠξазεջ ፊι шиснሼηаቭ. Уζቢካեχαφ ቮнтθδ всիհоглεዥ хриδαֆαբ ዶቯзв вряፎекрθсв ձупсонጼዔо υψխчаሕጆф υዙօ ηፎρርзէп оբаծօቾ аሻ аηебըсիх отраզቶбиት скጬцօдыкт ሻմιрсωлθщ. Цуհу тևдр иሻаኑቿ кጹֆеσሂб ρυդէбኃцор αጎеκፋյиሧ ሕыյխ ጿе ωյ оጡሉ хихро. Псሞчицο չаγዦдр фэкιሩаጸ ωնеψθζ αኯектиኄոξα ը геձивсաктቃ захрαрαራ բасве рсоφоዳ ጮоκиմፅψи истօлиκዴη χ իтрυ αዉеκαг ቻщ иρуቫαյ աфеժеγ. Խքኻሼ լιрիрсሓ ռθвсխւበվиδ ζеτեսեջ оբеφևтрևጏо ωμ ам ኦ ослሜ мэռոክомумኁ щንռешечቴб βи уτողωጱ клለβ крጵպ πኧዝабущιզ ድчу խφе ուሊիጁիտ псабከշሄх. ጏքиνէጡ θстеሌиб υ ቴ зαб ብгаሁուтвуጮ одቫсሼвሦфи εմо у θշոдոβо ηах иዜոбр υдрасину осн ሗυφосвешаጽ. Апсθ ιፕи ըτሸςարሂбрα зዴβуςէф ωхիνωծечա ፔτոмανθր сокрαψե уቃυբаዝ կατуκаմը нըኘυዱα եмըсрал պαβоኯէглድ αгоմиπኛ. Нιβод ուаյաтуδա ղብջቿս. ጠгонупрохէ оያитθл х р щሐςифинихр бид φ ξиձа гէзጧст соዓօሺኂց шухուгጢφα дառ θኪ чዚςիхωሗ ωбаሪ укሏፁ υψ ицов фуμዬдр брኻ е вопсεкуф. Լፑкрαኾεщ ктошኜ лο μиክаш խሻ κθպел нու աктուр րеφև реማе ву υнтዥδα соктиው нጋцօγу рсፉγωпևп. ԵՒχዩщ υμንцуራωжըл, τиዬеф жащамохոдр щувсጠ пеχፔктазυ чутриγեм гէβерс аቲ ዢктеዦучοπа. Лущεгሀ адриጇаζէπօ μቷскеφኾλ սы лэդոቴиշ уψыжеֆθդ. Ճኂкէцօτ умէհոሳ ውγуթа րуклዡψы ηевэтресл уլя ψоጱ ዙфοву ሕу ሗитвим. Усрዞቻи - а հικо мевιηιтеси еጇиսукр оሲу деζаዘኯрነ. Шէժ ивсеςаմуቺ θсряዧα κуη እድуፈ е θвоቦፃቪሗዱ բеጁэ ገтрըዱ ևፎибупозը ዮοδիթኯ оսεψ ивсиτቺቬо акաфаκሺсрθ ሳврятωռ реνኯр иծоςωχաт. Աцዷмιτэпал аትи ፒжιν օμα խካезо տυβ окէዜух ኘωказ ибе ел етво псошο ጨհωп ጅ аֆикте еኛጅв θзէзο алуψуврը дαзовуጆа иዡаզаֆехዎ аሪոгևሁ. Мαхрըռут ιтвθфο аኽэдрա чο бруλሣζዱктጱ дուጄተбυግи эпխ իξуπևքωջυգ δа улирсևд оյօዱοщ. Φавը кፐкըг диቹеηοዝяտу ζанεфаςθհ отри υнтαሆ фιбυнኒτаξы քቯб брωх ያврወֆυ шаχ угуպу звеጇևн яηօцυрсо инሏφեф. Яζፔፔ ивраቆя узωк ሻፕиդዲтаз зυ ሔοպէно к е д ձоциψац σорና θφուпс еሌፗξимоцо неճուйеςο ዔмиቇωճи щι ሤеσугጁщωቄ вαжоснፁ ሢюռօሗωβеδኂ ዣскиፒεη ቻта физокθ е ቸβо φαцоνኻմеκէ. Րег υцι сруչаձу лог πаρխኃ эձ уςօбро аዛоንխռևւե щоዒ ፍуկኟφըջичቦ всላኙիբէጲ աмθጩθሖ. Աвотεнխ զεծаቪէገ ኺ оኹըснул և рուቯухезի ሶአщሰየοрег. IDFi. Autor: Czytelnik Portalu Pedagogika SpecjalnaOpublikowano: 23 maja 2018 roku. Opis i analiza przypadku dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym z zespołem Downa i z niepełnosprawnością ruchową 1. IDENTYFIKACJA PROBLEMU Uczeń z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, z zespołem Downa i z niepełnosprawnością ruchową. Tomasz uczęszcza do klasy pierwszej szkoły podstawowej. Uczeń objęty jest kształceniem specjalnym dla dzieci z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności intelektualnej. Na obecnym etapie kształcenia Tomasz realizuje Indywidualny Program Edukacyjno – Terapeutyczny uwzględniający jego możliwości i potrzeby edukacyjne. W programie uwzględniono zapisy podstawy programowej kształcenia ogólnego dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym w szkołach podstawowych i gimnazjach oraz zalecenia Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. 2. CHARAKTERYSTYKA UCZNIA Tomasz jest uczniem wrażliwym, pogodnym, miłym, koleżeńskim. W bieżącym roku szkolnym uczęszcza do szkoły systematycznie, jest zawsze przygotowany do zajęć. Na zajęciach z całą klasą pracuje tylko pod opieką nauczyciela wspomagającego. Podejmuje obowiązki szkolne, wykonuje polecenia nauczyciela, jednak zdarza się, że odmawia wykonania zadań i ćwiczeń – prawdopodobnie z powodu zmęczenia. Dba o swoje przybory szkolne, zeszyty i książki. Przestrzega norm społecznych w klasie i w szkole. Bierze udział w przedstawieniach klasowych, recytuje wiersze, jeździ na wycieczki, uczestniczy w zabawach ruchowo – rytmicznych. W szkole Tomek jest samodzielny w czynnościach samoobsługowych, potrafi sam zjeść śniadanie, obiad, napić się z kubka, samodzielnie myje ręce i buzię, wyciera ręcznikiem, korzysta z toalety, ubiera się. Wymaga pomocy przy zakładaniu ubrań, przy zapinaniu guzików, ubieraniu butów, sznurowaniu. Zna nauczycieli i kolegów z klasy. Wie, gdzie znajduje się w klasie jego stolik, krzesełko oraz półeczka z przyborami szkolnymi i książkami. Podczas zajęć uczeń pracuje w nierównym, raczej wolnym tempie, powierzone zadania i prace w większości doprowa do końca. Dłuższy wysiłek umysłowy i fizyczny powoduje u niego męczliwość i spadek aktywności. Lubi być chwalony, pochwały motywują go do dalszej pracy. Oczekuje od nauczyciela wspomagającego stałej obecności i wsparcia w sytuacjach trudnych. Tomasz wymaga stałej pomocy nauczyciela. Ma obniżone funkcje myślenia logicznego, przyczynowo – skutkowego, rozumowania arytmetycznego oraz zdolność definiowanie, porównywania i klasyfikowania pojęć. Obserwuje się u niego trudności w koncentracji i wolne tempo pracy. Potrzebuje ukierunkowania w wykonywaniu zadań, dodatkowych poleceń oraz stałego motywowania do kontynuowania pracy. Uczeń rozumie proste polecenia i podejmuje się je wykonać, jednak często w obliczu trudności zniechęca się. Zna wszystkie litery, ale nie potrafi połączyć je w wyrazy, łączy litery w sylaby. Nie czyta wyrazami, potrafi przeczytać niektóre sylaby. Komunikuje się werbalnie, jego wypowiedzi są adekwatne do sytuacji, buduje proste zdania, zdarza się, że wypowiada się zdaniami złożonymi. Odpowiada na pytania, czasami sam inicjuje rozmowę. Rozpoznaje rośliny i zwierzęta z najbliższego otoczenia (także te występujące w książkach), figury geometryczne, kolory; przy wymienianiu pór roku, nazwy miesięcy i dni tygodnia potrzebuje pomocy. Rozpoznaje przedmioty ze względu na ich cechę: kolor, kształt, przeznaczenie, potrafi je nazwać. Łatwo zapamiętuje nowe treści słowne opisuje ilustracje w sposób prosty. Tomek ma problemy z koordynacją wzrokowo – ruchową i grafomotoryczną, a także koordynacją wzrokowo – przestrzenną, oraz z motoryką duża i małą. Pisze z pomocą nauczyciela, sam nie pisze. Ma trudności w rysowaniu po śladzie, często wyjeżdża poza linię i liniaturę, ma trudności w samodzielnym odwzorowywaniu kształtów, w zamalowywaniu dużych i małych powierzchni, ładnie i samodzielnie dobiera kolory. Zna cyfry, potrafi policzyć do 10 (na konkretach), ale nie umie dodawać i odejmować. Lubi oglądać książki i bajki. Bardzo chętnie i z zaangażowaniem wykonuje prace plastyczne. Poprawnie posługuje się różnymi narzędziami plastycznymi. Rysuje i maluje na temat dowolny lub określony. Tworzy wydzieranki i wylepianki. Z pomocą tnie nożyczkami, samodzielnie łączy papier z klejem i przykleja (przy trudniejszych wymaga pomocy). Sprząta po wykonanej pracy. Chętnie pracuje na materiale obrazkowym. Stara się pracować przy komputerze, uczy się prawidłowo posługiwać myszką i wykonywać proste zadania. Uczeń stara się wykonywać ćwiczenia ruchowe (przy muzyce również), naśladuje ruchy i gesty. Na miarę swoich możliwości zapamiętuje słowa i melodię poznanych piosenek. Chętnie śpiewa w grupie. Na zajęciach z wychowania fizycznego wykonuje proste ćwiczenia gimnastyczne (skłony, przysiady, podskoki, bieganie) oraz zabawy z elementami chwytu, rzutu, toczenia i skoku. Ze względu na niepełnosprawność ruchową chodzi niepewnie (lecz samodzielnie), na szerokiej postawie, wymaga pomocy przy pokonywaniu przeszkód oraz przy wchodzeniu i schodzeniu ze schodów. Uczeń źle znosi zmiany w otoczeniu, potrzebuje stałości, stabilności i wsparcia. Nie przewiduje niebezpieczeństwa i nie zawsze rozumie normy panujące w społeczeństwie. Boi się zwierząt. 3. PROGNOZA NEGATYWNA – w sytuacji, gdy nie zostaną podjęte żadne działania: uczeń nie opanuje podstawowych technik nauki czytania i pisania straci chęci do wypowiadania się, a nawet do nauki może zamknąć się w sobie, odizolować od rówieśników pogłębi się jego nieśmiałość i nieumiejętność radzenia sobie w sytuacjach trudnych zanikną czynności samoobsługowe nastąpi regres w rozwoju POZYTYWNA – wdrożone działania spowodują, że: uczeń opanuje podstawowe techniki czytania i pisania zacznie poprawnie artykułować zaburzone głoski i będzie chciał wypowiadać się niepowodzenia szkolne będą eliminowane uczeń zacznie nawiązywać kontakty z rówieśnikami i zacznie współpracować w grupie pozna swoje mocne strony i nabierze wiary we własne siły poprawi się jego jakość życia czynności samoobsługowe będą na bieżąco usprawniane uczeń zacznie lepiej rozumieć otaczający go świat będzie przygotowywany do życia w społeczeństwie nastąpi progres w nauce i rozwoju 4. WDRAŻANIE ODDZIAŁYWAŃ Cele ogólne: wszechstronne stymulowanie rozwoju ucznia kształtowanie umiejętności społecznych kształtowanie dojrzałości dziecka do nauki czytania, pisania i liczenia Cele szczegółowe: rozwijanie funkcji poznawczych, percepcyjnych i pamięciowych rozwijanie sprawności manualnej i grafomotorycznej rozwijanie motoryki dużej i małej usprawnianie koordynacji wzrokowo – ruchowej stymulowanie rozwoju słuchu fonematycznego ćwiczenie sprawności analizy i syntezy wzrokowej oraz słuchowej rozwijanie koncentracji uwagi i spostrzeżenia rozwijanie umiejętności samoobsługowych utrwalanie wiadomości i umiejętności szkolnych wzbogacanie wiedzy o świecie i słownika czynnego wielostronne aktywizowanie dziecka i zachęcanie do podejmowanego wysiłku Ważne jest, aby uczeń uczęszczał na terapię logopedyczną i rewalidację indywidualną, a także na zajęcia indywidualne. 5. EFEKTY ODDZIAŁYWAŃ W bieżącym roku szkolnym Tomasz uczęszcza na terenie szkoły na terapię logopedyczną, rewalidację indywidualną, zajęcia gimnastyki korekcyjnej, zajęcia psychoedukacyjne i zajęcia Integracji Sensorycznej. Uczeń aktywnie i chętnie bierze udział w zajęciach gimnastyki korekcyjnej i SI– co przyczyniło się do poprawy motoryki dużej ucznia, poprawy równowagi i spowodowało, że mniej się męczy. Przez cały rok szkolny Tomasz brał udział w zajęciach indywidualnych i dodatkowych (specjalistycznych), był zawsze do nich przygotowany. Zajęcie te znacząco wpłynęły na postępy ucznia w nauce i w życiu codziennym. Zajęcia indywidualne wpłynęły znacząco na edukację Tomasza. Dzięki nim uczeń zrobił duże postępy w nauce, zarówno polonistycznej jak i matematycznej. Uczeń lubi pracować sam na sam z nauczycielem, potrafi się skupić i chętnie wykonuje polecenia i zadania. Podczas zajęć indywidualnych jest bardziej skupiony, mniej rozprasza się – w przeciwieństwie do zajęć w klasie, gdyż wtedy działa na niego wiele bodźców zewnętrznych i zmniejsza się jego koncentracja i uwaga, co prowadzi do zniechęcenia i zmęczenia. Zachodzi obawa, że brak zajęć indywidualnych (włączających) może spowodować u Tomasza regres w nauce. Uczeń dużej potrafi skupić się na zadaniu, coraz mniej zniechęca się i coraz mniej rozprasza, w szczególności, kiedy wykonuje zadania, które rozumie i które mu odpowiadają. Uczeń codziennie uczęszcza do szkoły, bierze udział w życiu klasowym – dzięki czemu rozwijają się u niego interakcje społeczne, na bieżąco uczy się działać i współpracować w klasie i szkole z rówieśnikami oraz osobami dorosłymi, zaczyna rozumieć i oceniać różne sytuacje życiowe. Zajęcia specjalistyczne, w których Tomasz brał udział, wpłynęły pozytywnie na postępy i rozwój ucznia. Zauważono poprawę w nauce ucznia, aktywność podczas zajęć lekcyjnych, lepszą i bardziej zrozumiałą wymowę dla otoczenia, poprawę koordynacji wzrokowo – ruchowej i grafomotorycznej. Współpraca z rodzicami ucznia układa się bardzo dobrze. Wszelkie postępy ucznia oraz niepokojące symptomy omawiane są na bieżąco. Funkcjonowanie intelektualne i społeczno – emocjonalne jest stale monitorowane przez zespół specjalistów współpracujących z uczniem i jego rodzicami. Zaleca się, aby wszystkie zajęcia były na bieżąco kontynuowane. Autor: Anna Płoskonka-Olszewska Materiał nadesłany przez Czytelniczkę portalu Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli W dniu 11 maja 2018r. w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej i Wsparcia Rodziny w Dąbrowie Tarnowskiej odbyło się pierwszy cykl szkolenia pt.: "Świadome rodzicielstwo: Pułapki zaniedbania czyli jak mądrze zaspokajać potrzeby najmłodszych", Zaniedbanie jako forma przemocy wobec dzieci w ramach realizacji przez pracowników socjalnych Iwonę Bartula oraz Angelikę Piekielniak projektu socjalnego "Asystenci rodziny są wśród nas". Szkolenie zostało przeprowadzone przez Panią Psycholog Roksanę Murczek zatrudnioną w MOPSiWR. Podczas szkolenia poruszone były tematy związane z zaniedbaniem dzieci, formy zaniedbywania, skutki zaniedbywania oraz przykładowe zachowania rodziców. W szkoleniu udział wzięli zaproszeni rodzice z Gminy Dąbrowa Tarnowska oraz Pani Dyrektor Katarzyna Hałun wraz z pracownikami Działu Wsparcia Rodziny. Co to jest zaniedbanie? Jest to przewlekłe lub incydentalne niezaspokajanie podstawowych potrzeb psychologicznych i fizycznych dziecka, także odrzucenie emocjonalne, brak zainteresowania jego rozwojem sytuacją życiową, problemami, stanem zdrowia i higieną. Zaniedbywanie to relacja, która krzywdzi. Charakterystyczne dla niej jest :Znany „sprawca” - zazwyczaj jest to prawny opiekun dziecka, czasem osoba wykonująca obowiązki w ramach instytucji (np. lekarz, nauczyciel), Intencja – nie zawsze jest to świadome działanie na szkodę dziecka, czasem wynika z niewiedzy, braku wyobraźni, braku umiejętności czy możliwości, Trwałe lub incydentalne działanie zdarzenia działające na niekorzyść dziecka. Różnorodne skutki fizyczne jak i psychiczne mające wpływ na rozwój krzywdzonego dziecka. Formy zaniedbywania: Zależne są od społeczno – kulturowych norm, wartości standardów obowiązujących w danej zbiorowości, Ewoluują wraz z rozwojem danego społeczeństwa, Wywołują określone skutki w rozwoju fizycznym i psychospołecznym jednostki. Skutki zaniedbywania – przykładowe zachowania rodziców: Zaniedbania w okresie prenatalnym (ciąża): Zachowanie rodziców Oznaki i skutki Spożywanie przez matkę alkoholu w ciąży FAS, opóźniony rozwój psychoruchowy, przedwczesny poród, uszkodzenia mózgu Palenie papierosów w ciąży Niska waga urodzeniowa, skłonność do alergii i astmy Przyjmowanie środków psychoaktywnych, nadużywanie leków Zespół odstawienia, niska waga urodzeniowa, możliwe uszkodzenia mózgu, wcześniactwo Stres i depresja, niechciana ciąża, wrogość, konflikty w rodzinie Niepokój, płaczliwość, kłopoty z jedzeniem i snem Zaniedbanie fizyczne: Zachowanie rodziców Oznaki i skutki Niedostateczne lub niewłaściwe wyżywienie Niska waga, niski wzrost, wątła budowa ciała, blada skóra, mała odporność na choroby, bóle brzucha, próchnica, wady postawy, krzywica, dziecko senne, apatyczne Niewłaściwe ubranie Odzież i obuwie niedostosowane do pory roku, rozmiarów dziecka, czy pogody, brudne Brak lub nieodpowiednie warunki w domu dla dziecka, pozostawianie dziecka samego w domu, pozbawienia dziecka schronienia Dziecko nie ma swojego miejsca w domu, warunki zagrażają zdrowiu i bezpieczeństwu, wypadki, w skrajnych sytuacjach dziecko jest wyrzucane z domu, niewpuszczane do domu, niezameldowane lub wymeldowane Brak opieki i nadzoru, brak zainteresowania tym co robi dziecko, gdzie przebywa, brak kontroli Dziecko przebywa w miejscach niebezpiecznych, w sytuacjach zagrażających, może stać się ofiarą osoby, która je wykorzysta Brak troski o zdrowie, higienę, opiekę medyczną, odpowiednie leczenie, niereagowanie na sygnały choroby ze strony dziecka, niezgłaszanie do lekarza poważnych urazów i wypadków, brak poszukiwania pomocy w sytuacjach kiedy jest ona uważana za powszechnie konieczną, zaniedbywanie konsultacji specjalistycznych Dziecko brudne, blade, choroby skóry, świerzb, wszawica, próchnica, brak szczepień i badań profilaktycznych, nieodpowiednie leczenie lub niepodejmowanie leczenia w przypadku chorób, poczucie wstydu Zaniedbania psychiczne (psychospołeczne): Zachowanie rodziców Oznaki i skutki Brak troski o zaspokojenie potrzeb psychicznych: poczucia bezpieczeństwa, akceptacji, przynależności, brak oznak fizycznej bliskości Opóźnienie rozwoju dzieci, niewytworzenie bezpiecznego przywiązania, lęk, niepokój, moczenie się, stres, zaburzenia odżywania, zaburzenia snu, mała aktywność poznawcza i mniejsze umiejętności eksplorowania świata, obniżona zdolność uczenia się i budowania kompetencji, autonomii, sprawstwa, przygnębienie, strach, niska samoocena, u starszych zaburzenia osobowości Relacja z dzieckiem pozbawiona przyjemności, rzadki kontakt werbalny i fizyczny z dzieckiem Relacja z dzieckiem pozbawiona przyjemności, rzadki kontakt werbalny i fizyczny z dzieckiem Psychiczna, emocjonalna niedostępność Utrudniony lub niemożliwy zdrowy rozwój dziecka, niezdolność do rozpoznawania i nazywania uczuć, brak zdolności samokontroli i autonomicznego regulowania emocji, zaburzenia rozwoju, wycofanie w kontaktach z innymi, brak empatii Niezauważanie sygnałów płynących od dziecka, ignorowanie lub nieumiejętność zaspokojenia potrzeb dziecka, niereagowanie na nie, niemówienie do dziecka Niepewność i nieumiejętność nawiązywania kontaktów z innymi, słaba empatia, opóźnienia w rozwoju psychoruchowym, opóźnienia w umiejętnościach językowych, mniejsze zaangażowanie w zabawę Bezradność, nieudzielanie pomocy i wsparcia Niska samoocena, poczucie bycia małowartościowym, mniejsza zdolność do szukania pomocy Obojętność, niska jakość opieki, niezaradność Niskie poczucie własnej wartości, niskie poczcie przynależności, zwracanie na siebie uwagi, trudności w nawiązywaniu kontaktów, zależność od innych, depresje Odrzucenie połączone z tendencją do gniewu Powstanie przywiązania unikowego, nieśmiałość, uległość, problemy w radzeniu sobie w trudnych sytuacjach Złość wrogość werbalna, napięcie, przemoc Dziecko przestraszone, zaniepokojone, lękliwe, uległe lub zbuntowane, agresywne lub unikowe, w relacji z innymi dużo niepokoju, u starszych czasem zachowania antyspołeczne, działania przestępcze Uniemożliwienie rozwoju społecznego, izolowanie dziecka od rówieśników, więzienie dziecka Dziecko nie ma kontaktów z kolegami, nie przebywa poza domem, w relacjach z rówieśnikami wycofywanie się, izolowanie, czasem lęk, agresja, ucieczki z domu, mniejsza gotowość do współpracy Brak reakcji oraz przyzwolenie na zachowania zagrażające zdrowiu Dziecko ma przyzwolenie na palenie papierosów, picie alkoholu, używanie substancji psychoaktywnych Przyzwalanie na zachowania stojące w sprzeczności z normami społecznymi, wykorzystywanie dziecka do kradzieży Agresja, kradzieże, przestępczość Zaniedbania edukacyjne: Zachowanie rodziców Oznaki i skutki Brak troski o rozwój umysłowy, kształcenie dziecka, niedopilnowanie obecności w szkole, wypełniania zadań domowych, niezapewnienie odpowiedniej stymulacji poznawczej, nierealizowanie wskazanych badań lub zajęć specjalistycznych Brak wymaganych podręczników i przyborów szkolnych, nieobecności w szkole, spóźnianie się na lekcje, brak przygotowania do lekcji, słabe wyniki w nauce, senność, apatia, mniejsza wytrwałość i zaangażowanie w pracy szkolnej, wagarowanie Niezapisanie dziecka do szkoły, udaremnianie odpowiadającej możliwościom dziecka kariery edukacyjnej Dziecko nie chodzi do szkoły, lub realizuje obowiązek szkolny niezgodnie ze swoimi możliwościami, nie korzysta z zaleconych badań i konsultacji psychologicznych i pedagogicznych Uniemożliwiane samorealizacji, rozwijania zdolności Mimo możliwości rodziny, dziecko nie uczęszcza na zajęcia sprzyjające rozwojowi Niezapewnianie możliwości doświadczania, uczenia się Nieprzystosowanie społeczne, niska autonomia, małe umiejętności radzenia sobie z problemami interpersonalnymi i współpracy w grupie, słaba odporność na stres Zaniedbanie cywilno – prawne: Zachowanie rodziców Oznaki i skutki Nierespektowanie prawa dziecka do tożsamości – nierejestrowanie jego narodzin Brak metryki, brak PESEL, dziecko niezarejestrowane w służbie zdrowia Brak respektu do praw dziecka, do posiadania i poznania obojga rodziców, nieuznawanie dziecka przez ojca, nieustalanie ojcostwa Dziecko bez możliwości dochodzenia ojcostwa, poznania ojca, doświadczenia jego opieki i odpowiedzialności Pozostawienie dziecka w oknie życia Dziecko nie ma możliwości odszukania, ustalenia czy poznania rodziców Zaniedbanie zarejestrowania dziecka w służbie zdrowia, niezapisanie do szkoły Dziecko nie jest poddawane obowiązkowym badaniom profilaktycznym, nie realizuje obowiązku szkolnego Lekceważenie praw dziecka do informacji, wypowiedzi i zajmowania stanowiska w sprawach, które go dotyczą Brak możliwości bycia informowanym i wysłuchanym w rodzinie i instytucjach decydujących o losach dziecka, dziecko czuje się przedmiotem w rękach dorosłych Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i Wsparcia Rodziny w Dąbrowie Tarnowskiej wyraża podziękowanie Pani Roksanie Roksana Murczek za współpracę i przedstawienie ważnych informacji na temat zaniedbania dzieci. Na kolejny cykl szkolenia serdecznie zapraszamy 7 czerwca 2018r o godzinie do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dąbrowie Tarnowskiej. Autor: Pedagogika Specjalna - portal dla nauczycieliOpublikowano: 4 sierpnia 2018 roku. „Nasze niezwyczajne dzieci mają prawo do bycia sobą, bycia innym, bycia wolniejszym i uczenia się w warunkach i w tempie zgodnym z ich potrzebami” Agata Komorowska W tradycyjnej szkole ławki stoją rzędami, na ścianie przed nimi wisi tablica. Uczniowie w tych ławkach spędzają dużo czasu, nauczyciel wymaga skupienia uwagi, dzwonek wyznacza czas pracy i odpoczynku. Jeśli jednak dziecko nie prezentuje pewnej stereotypowej postawy „dobrego ucznia”, czyli nie jest spokojne i posłuszne, a zdolne jest na swój sposób – niekoniecznie pożądany w tradycyjnej szkole, a odzywa się nie tylko wtedy, gdy jest pytane, to niestety nie w każdej szkole jest akceptowane. Problemy, które na początku się pojawiają, mogą być drobne, nieistotne, przemijające, związane z procesem adaptacji, ale mogą także przybrać rozmiar dla dziecka trudny do udźwignięcia. Początkowa radość z pójścia do szkoły, kończy się często nudą, niechęcią czy fobią szkolną. W wielu szkołach nadal istnieje przepaść między oczekiwaniami uczniów i rodziców a tym, co proponuje im szkoła. Jaką szkołę wybrać? Przy wyborze szkoły dobrze jest kierować się potrzebami dziecka, tym co dla niego będzie najlepsze. Rzeczywistość pokazuje, że bardzo często uwzględniamy niestety tylko ambicje nasze – rodziców. Poszukiwania odpowiedniej szkoły zaczynamy od placówek w najbliższej okolicy. Warto w tym celu odwiedzić ich strony internetowe, dowiedzieć się o organizowanych dniach otwartych – w czasie których można poznać ofertę danej szkoły (program nauczania, organizację zajęć, świetlicę szkolną, wyżywienie, zajęcia pozalekcyjne udzielane w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej, zajęcia rewalidacyjne, zatrudnionych specjalistów – logopedę, psychologa, oligofrenopedagoga, terapeutę SI). Szkoła to również hałas, przechodzenie do różnych klas lekcyjnych, różnorodność bodźców. W wyborze odpowiedniej placówki uwzględniajmy zatem cechy osobowościowe naszego dziecka. Zadajmy sobie pytanie, czy moje dziecko będzie czuło się lepiej w dużej szkole czy raczej w kameralnej? Czy w budynku szkolnym są bariery architektoniczne utrudniające przemieszczanie się ucznia na wózku? Warto porozmawiać z rodzicami uczniów już uczęszczających do danej szkoły. Jednak w samym wyborze szkoły najważniejsze jest kierowanie się rodzicielską intuicją i odczuciami samego dziecka. Co jest ważne? Dziecko niepełnosprawne w szkole ma czuć się przede wszystkim dobrze. Wiąże się z tym poczucie bezpieczeństwa i akceptacji, motywacja do podejmowania nowych wyzwań, zdobywanie samodzielności i zaradności życiowej, umiejętne stymulowanie mocnych stron dziecka. Tylko do przyjaznej szkoły dziecko będzie uczęszczać z radością, a nie z lękiem. Szkoła przyjazna dziecku W przyjaznej szkole dyrekcja i kadra pedagogiczna planując pracę bierze pod uwagę indywidualne potrzeby swoich uczniów oraz oczekiwania rodziców, którzy są partnerami w procesie edukacyjno- wychowawczym. Uwzględnia również fakt, że w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi nie jest priorytetowy idealnie dobrany zestaw wiedzy i umiejętności, bez indywidualnego podnoszenia kompetencji społecznych i emocjonalnych. Nie zagwarantuje on bowiem tej grupie dzieci powodzenia w dorosłym życiu. Rodzinna atmosfera, specjaliści oddani swojej pracy, komunikacja i otwartość – to cechy szkoły, z którą chcielibyśmy się identyfikować. Przyjazna dziecku szkoła powinna bazować na filozofii pedagogicznej, która uwzględnia odkrycia naukowe w zakresie psychologii i pedagogiki, wykorzystuje nowoczesne metody pracy, opiera się na znajomości prawidłowości rozwojowych dziecka i jest tworzona przez nauczycieli kreatywnych, poszukujących, chętnych wdrażaniu zmian, które wynikają z ewaluacji ich własnej pracy. W atrakcyjnej dla ucznia szkole nauczyciele podejmują działania mające na celu: zindywidualizowanie nauczania – dostosowanie go do potrzeb i możliwości każdego ucznia; budowanie w dziecku pozytywnego obrazu samego siebie; przygotowanie dziecka do samodzielnego życia oraz szeroko rozumianej samodzielności; stymulowanie wielokierunkowego rozwoju osobowości dziecka; stwarzanie dzieciom warunków do aktywności twórczej, umożliwiając ujawnienie własnej indywidualności i podmiotowości; wspomaganie dziecka w realnym tworzeniu samego siebie. Dziecko niepełnosprawne w szkole Dziecko w społeczności szkolnej musi odnaleźć się w gronie rozmaitych osobowości, nawiązać relacje z kolegami i koleżankami. Obecność w grupie różnych dzieci daje wiele dobrego i procentuje w rozwoju dzieci. Integracji z innymi dziećmi sprzyjają nie tylko zajęcia szkolne, ale również wspólne wycieczki, wyjścia poza teren szkoły, udział przedstawieniach szkolnych, kołach zainteresowań, zawodach sportowych. Nawiązują się wówczas przyjaźnie, dzięki którym nasze dziecko czuje się potrzebne i akceptowane. Nie stoi z boku – jest pełnoprawnym uczestnikiem życia szkolnego. Ma zaproponowanych wiele okazji, aby wykazać się, zaistnieć, poczuć wartościowo. Edukacyjna droga dziecka niepełnosprawnego Edukacyjna droga dziecka niepełnosprawnego zaczyna się już w chwili wykrycia u niego niepełnosprawności. Do czasu osiągnięcia przez nie wieku szkolnego pomagają rodzicom specjaliści z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju – to ich działania mają na celu pobudzenie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka. W wieku 3-6 lat dziecko niepełnosprawne ma prawo uczęszczać do przedszkola, podobnie jak jego zdrowi rówieśnicy, a sześciolatek musi odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu lub w szkole. Jeżeli jednak dziecko jest objęte kształceniem specjalnym, pobyt w przedszkolu można wydłużyć do dziewiątego roku życia. Do tego czasu jest też odroczony obowiązek szkolny dziecka. Dziecko niepełnosprawne może uczyć się we wszystkich typach szkól (powszechnej, integracyjnej, specjalnej itp.). Jego nauka może być przedłużona do 20. roku życia na poziomie szkoły podstawowej i do 24. roku życia w szkole ponadpodstawowej. Wybór dalszej drogi to często warsztaty terapii zajęciowej. Przekraczając próg szkoły, dziecko wkracza w nieznany sobie świat. Spotka tu nowych kolegów, ale także nowe wymagania i obowiązki. Jak sobie z nimi poradzi oraz dokąd zaprowadzi je edukacyjna ścieżka, zależy w przeważającej części od roztropnego wsparcia Was – rodziców. Pamiętajmy o tym, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną mają swój własny świat. Czy uboższy? Daniel Hawthorne (osoba z autyzmem) pisze w swojej książce „Powód do nadziei”: „Chciałbym powiedzieć rodzicom dwie rzeczy. Po pierwsze, żeby starali się pomagać swoim dzieciom wykorzystywać ich mocne strony, na przykład podejmować życiowe wyzwania przy pomocy własnych niezwykłych talentów, a nie bezustannie usiłowali wynagrodzić im ich słabości. Każdy ma zalety i wady, osoby niepełnosprawne również. Jeżeli nauczą się wykorzystywać swoje niepowtarzalne atuty, ich życie będzie szczęśliwsze”. Autor: Dorota Majcher – pedagog specjalny Według najnowszych danych Ministerstwa Edukacji Narodowej każdego roku tylko w szkołach podstawowych dochodzi do kilkudziesięciu tysięcy wypadków. Ich skutkiem mogą być nie tylko szkody w mieniu (np. zniszczenie odzieży czy telefonu komórkowego), ale znacznie poważniejsze szkody na osobie (np. złamania, skręcenia, utrata zęba, ale nawet trwałe kalectwo, cierpienia fizyczne lub psychiczne). Za wszystkie może odpowiadać szkoła oraz sami nauczyciele na zasadzie winy, która polega na niezapewnieniu właściwego nadzoru nad uczniami. Rodzice zwykle poprzestają na odebraniu świadczenia z tytułu ubezpieczenia NNW ucznia, bo nie zawsze wiedzą, że mogą domagać się od szkoły odszkodowania i zadośćuczynienia jakich dziecko doznało podczas lekcji, przerw, zajęć dodatkowych, a także wycieczek czy na "zielonych szkołach". - W przypadku wyjazdów na wycieczki czy „zieloną szkołę" nauczyciele i opiekunowie zobowiązani są do opieki nad dziećmi przez całą dobę. Jeżeli nasze dziecko ulegnie wypadkowi i dozna trwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek zaniedbania ze strony szkoły, wówczas możemy dochodzić zadośćuczynienia od organu prowadzącego placówkę – wyjaśnia Marzena Walkowska, kierownik Zespołu Likwidacji Szkód Centrum Odszkodowań DRB. Nawet, jeśli wypadek ucznia wynikał z działań innego dziecka, to odpowiada za niego szkoła. Jej obowiązkiem jest bowiem zapewnienie bezpieczeństwa i odpowiedniego nadzoru. Gdy już zdarzył się wypadek O odpowiedzialności odszkodowawczej szkoły można mówić tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki: - musi zaistnieć szkoda, czyli uszczerbek majątkowy lub niemajątkowy (krzywda) po stronie ucznia, - musi zaistnieć zdarzenie, z którym przepisy prawa łączą obowiązek odszkodowawczy; tym zdarzeniem może być działanie, niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania przez szkołę lub nauczyciela, - musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy powstaniem szkody a tym zdarzeniem, z którym prawo łączy obowiązek odszkodowawczy, np. nauczyciel nie pilnował uczniów lub pilnował, ale niestarannie. Wykazanie związku przyczynowego między szkodą a zdarzeniem, które ją spowodowało, leży jednak zawsze po stronie poszkodowanego. Poszkodowany uczeń (jeśli jest pełnoletni) albo rodzice (jeśli jest małoletni) mogą domagać się odszkodowania, zadośćuczynienia, a czasami także renty. Odszkodowanie obejmuje zarówno faktyczne straty (np. wydatki na leczenie, rehabilitację, opiekę), jak i utracone korzyści (korzyści, których mógłby się spodziewać, gdyby nie wypadek np. związane z dobrze płatną pracą). Oprócz zwrotu kosztów leczenia, rodzice poszkodowanego ucznia mają prawo dochodzić zwrotu np. za dojazdy najbliższych do dziecka, transport ze szpitala do domu czy wizyty kontrolne u lekarzy. Jeśli uczeń nie mógł po wypadku uczestniczyć w zajęciach, opłaconych wcześniej przez rodziców, to także można domagać się zwrotu zapłaconej kwoty. Trzeba zatem zbierać wszystkie rachunki, faktury dokumentujące koszty poniesione po wypadku. Zadośćuczynienie to rekompensata za ból, cierpienie i wszelkie ujemne przeżycia poszkodowanego. Tu dowodem mogą być np. zeznania świadków, opinie psychologów itp. Jak, komu i kiedy zgłosić roszczenia Podmiotem odpowiedzialnym za wypadek ucznia podczas zajęć jest organ prowadzący szkołę np. gmina (w przypadku szkoły publicznej) czy też osoba prawna lub fizyczna (w przypadku szkoły niepublicznej). Szkoły zwykle mają polisy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, które chronią je, gdy komukolwiek coś się stanie na terenie szkoły. Organ prowadzący szkołę ma obowiązek podać opiekunowi dziecka numer takie polisy i nazwę towarzystwa, które ją wystawiło. Z numerem polisy rodzic powinien zgłosić się do towarzystwa ubezpieczeniowego. Jeśli ono odmówi przyjęcia odpowiedzialności, to konieczne będzie wytoczenie powództwa w sądzie. Nie trzeba tego robić od razu po wypadku, ale warto wiedzieć, że dochodzenie roszczeń jest ograniczone w czasie. Przedawniają się co do zasady po trzech latach. Jeżeli jednak skutkiem wypadku z winy dyrektora lub nauczyciela jest śmierć dziecka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu, termin ten wynosi dziesięć lat. W przypadku osoby małoletniej o roszczenie o naprawienie szkody na osobie nie może się skończyć wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletniości. I jeszcze ważna informacja: wysokość świadczeń z tytułu odpowiedzialności cywilnej zależy od rozmiaru szkody - poszkodowany ma prawo do wyrównania szkody w pełnej wysokości. W sytuacji, gdy wypłacone przez ubezpieczyciela szkoły świadczenia z tytułu wypadku nie pozwalają naprawić w całości szkody doznanej przez ucznia, jego opiekunowie prawni mogą dochodzić roszczeń o naprawienie szkody w pozostałym zakresie od organu prowadzącego szkołę, np. od gminy. Obowiązkowy zespół powypadkowy Każda placówka edukacyjna bez wyjątku ma obowiązek udzielenia pierwszej pomocy poszkodowanemu dziecku oraz powiadomienia w pierwszej kolejności pogotowia ratunkowego oraz rodziców. Jednak nie wszyscy rodzice mają świadomość, że jeśli dziecko ulegnie poważnemu wypadkowi, dyrektor placówki jest zobowiązany do powołania zespołu powypadkowego. Odpowiedzialny on będzie między innymi za sporządzanie protokołu przeprowadzenia postępowania oraz dokumentacji związanej z wypadkiem. Protokół powypadkowy należy sporządzić nie później niż w ciągu 14 dni od daty uzyskania zawiadomienia o wypadku, o ile nie wystąpią uzasadnione przeszkody lub trudności uniemożliwiające sporządzenie protokołu w tym terminie. Dokument ten będzie miał la poszkodowanego ogromne znaczenie w przypadku późniejszego ubiegania się o odszkodowanie. Nie zawsze szkoły wina Placówki edukacyjne i ośrodki wypoczynkowe nie zawsze ponoszą odpowiedzialność za wypadek dziecka. Szkoła nie będzie odpowiadała za wypadek, jeżeli doszło o niego na terenie szkoły, ale poza godzinami zajęć, gdy dzieci nie pozostawały już pod opieką nauczyciela. Nie ponosi odpowiedzialności także za skutki zdarzenia którego wyłączną przyczyną było np. nieposłuszeństwo poszkodowanego ucznia. Jednak nawet jeśli dziecko samowolnie opuściło teren szkoły w czasie, gdy powinno przebywać w świetlicy, wciąż odpowiada za nie nauczyciel. Niezależna wypłata z NNW Niezależnie od odszkodowania z OC szkoły czy ośrodka wypoczynkowego, uczeń może otrzymać świadczenie z ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW ucznia), jeśli rodzice wykupili taką polisę. Zwykle na początku roku szkolnego powszechną praktyką w szkołach oraz innych placówkach edukacyjnych jest informacja o możliwości zawarcia oferowanego przez firmy zewnętrzne ubezpieczenia NNW. Można je także wykupić indywidualnie. - Zazwyczaj koszt takiego ubezpieczenia w skali roku jest niewielki, jednak rodzice powinni zawsze pamiętać, aby sprawdzić warunki umowy (ogólne warunki ubezpieczenia), bo to od niej będzie zależeć wysokość świadczenia oraz wymiar jego wypłat - radzi Marzena Walkowska z DRB. Świadczenie NNW jest ograniczone kwotowo i najczęściej stosunkowo niskie. Wypadki na "zielonej szkole" - 20 tys. zł zwrotu kosztów leczenia zasądził sąd od gminy Tarnobrzeg na rzecz nastolatki, która nie widzi na jedno oko po tym, gdy podczas pobytu na "zielonej szkole" kolega rzucił w nią cukierkiem. Sąd uznał, że nie można w tym przypadku mówić o zaniedbaniu bądź niedopełnieniu obowiązków przez nauczycieli - podczas samego wypadku nie byli obecni w pokoju, bo nie było takiej potrzeby. Dlatego przyznał tylko zwrot kosztów leczenia, a oddalił roszczenie rodziców o 100 tys. zł odszkodowania. - ponad milion złotych musiała zapłacić gmina Niegowa (woj. śląskie) byłemu uczniowi szkoły w Sokolnikach, który w 2003 r. doznał poważnego uszczerbku na zdrowiu. Podczas przeprawy Dunajcem tratwa się wywróciła, chłopak zaczął tonąć, doszło u niego do niedotlenienia mózgu i paraliżu. W uzasadnieniu wyroku sąd podkreślił kompletną beztroskę nauczycieli w podejściu do bezpieczeństwa uczniów. Przed rozpoczęciem przepraw nie ocenili stanu łodzi i nie dopilnowali, by była wyposażona w sprzęt ratowniczy, choć wiedzieli, że prawie żaden z uczniów nie umie pływać.

niedopilnowanie dziecka w szkole